D Gschicht vö di Birgmenndli

von Urs Widmer

D Birgmenndli, d Birgmenndli, si hilfe is Minsche wö si chenne, si sinn liebi Sieche, die gänz Älp isch völl vö ine, de Birgmenndli, gsihsch si dö und dert, chliini Hüschilzwirgli, wo lüege, däss d Chie nit Füttsiggle, d Geisse, d Scheef, Chäsch di üff si virlöö. Chünnt äber dr Feehn, tien si wie verrüggt. Si sinn wie wähnsinnig, kreische, hiile, zische dür Küchi is Schlööfzimmer s Chimmi üff ünd äb, ünd winn züefellig im Weg bisch, bisse si di is Bei, Si hänn Ängscht, d Birgmenndli, däss dr Feehn ene d Siil üs em Liib blööst. Däss älls Märk im Ghirni virtröcknet. Däss si schterbe mien. Drümm dien d Birgmenndli sö bleed, winn dr Feehn blöst. Litschti hennds dr Sinn üff dr Älp tötbisse ünd üfgfresse, mitte-n-im Schtürm.


Zurück