Läbesläuf vum Fehn

Originalbild
Originalbild

Von einem Bauern auf der Gitschenen

Jetzt will i b’schribä tryw und scheen
D’r Läbesläuf vu yserem Fehn.
Är isch bi ys gar güet bekannt,
Är chunt ja üsem wälschä Land.
Doch het ys scho d’r Lehrer g’seit,
Är syg im Grund a fülä Heid,
Chäm über Meer grad vu dä Morä
Und syg im Wieschtesand geborà.
Am Langsi, wenn im Winterchleid
Nu Bärg und Tal steckt wyt und breit,
Wend’s Bliemli syfzget underem Schnee,
D’r Bür nyt z’hirtä hed am Veh,
Dä hift kei Sunnäschtrahl nu Glüet,
Wenn nid d’r Fehn äu hälfä tüet.
Doch nimmt ärs Langsiwärch a d’Hand,
So grienets gli im ganzä Land.
Am Bärg isch är ä güete Wägr,
Im Tal ä flinggä Strassäfägr.
Ar tribt äu d’Schiff im See vergäbä,
Doch chas äu si, äs choschtet z’Läbä.
Im Langsi macht’r grien und warm,
Im Summer heiss, dass Gott erbarm,
Und schyttät d’s Obscht, bevor s’isch zyttig
Und tüet sy mängisch wiescht üffierä.
Är bricht eim Dachr, Baim und Pfeischter,
Yer Lytä! Tien dem d’Ehr nur a,
D’r Fehn, der isch ä stolzä Ma,
Gänd yer ihm nid ä Blüemestrüss,
So pfyft är ich d’r Hobel üs.
Är het scho i d’r altä Zyt
Vil virnähms Volch a Bodä g’hyt,
Lüegt süber nyt üf Amt und Stand,
Är will halt Meischtr sy im Land.
Zum Schluss nu bricht i tryw und rächt,
D’r Fehn isch d’s ältisch Ürnergschlächt.
Är isch zwar nur ä dumme Wind,
Doch het är äu sy Stieregrind.

Florian ....


Zurück